Pierwszy krok w wierze - duchowe znaczenie Roczku

Pierwsze urodziny dziecka, tradycyjnie nazywane Roczkiem, to radosny czas świętowania w gronie rodziny. Pojawia się tort, pierwsza świeczka i prezenty. W całym tym radosnym gwarze warto jednak na chwilę się zatrzymać i dostrzec głęboki, duchowy wymiar tego wydarzenia.

Roczek to coś więcej niż rocznica narodzin - to także piękny moment podsumowania pierwszego roku życia Waszego dziecka w łasce Chrztu Świętego.

Dziękczynienie za dar życia i miłości

Pierwszym i najważniejszym odruchem serca wierzących rodziców w dniu Roczku powinna być wdzięczność. Przez ten rok Wasze maleństwo rosło, uczyło się świata, a Wasz dom napełniał się nowymi radościami i wyzwaniami. Modlitwa podczas Mszy świętej roczkowej to publiczne „dziękuję” złożone Bogu za cud życia Waszego dziecka oraz za siły i miłość, którymi obdarzał Was jako rodziców w tym pierwszym, intensywnym roku.

Pierwsze kroki na drodze do Boga

W okolicach pierwszych urodzin dzieci często zaczynają stawiać swoje pierwsze, jeszcze niepewne kroki na podłodze. To piękna metafora ich drogi wiary. Maluszek nie nauczy się chodzić sam - potrzebuje Waszych pomocnych dłoni, asekuracji i cierpliwości.

Dokładnie tak samo jest z wiarą. Roczek to symboliczny moment, w którym dziecko zaczyna stawiać pierwsze kroki w wierze, obserwując Was:

- Widząc rodziców składających dłonie do wieczornej modlitwy,

- Słysząc słowa prostej niedzielnej Ewangelii,

- Doświadczając miłości, przebaczenia i ciepła w codziennym życiu rodzinnym.

Podtrzymywanie światła wiary

Podczas Mszy świętej z okazji Roczku w kościele pw. św. Wawrzyńca w Głuchołazach, rodzice ponownie przynoszą przed ołtarz świecę chrzcielną dziecka, która zostaje uroczyście odpalona.

To nawiązanie do obietnicy złożonej kilka miesięcy wcześniej przy chrzcielnicy. Przypomina ono, że Waszym najważniejszym, rodzicielskim zadaniem jest podtrzymywanie tego Bożego światła w sercu dziecka, aby z każdym kolejnym rokiem rosło w mądrości i łasce u Boga i u ludzi.