Wiatyk – Komunia na drogę

Czym jest Wiatyk?

W szczególnej sytuacji, kiedy chory - według roztropnej oceny jego bliskich lub lekarza - zbliża się do końca swojego ziemskiego życia, Kościół, oprócz sakramentu namaszczenia, ofiaruje mu Eucharystię jako Wiatyk.

Jak poucza Katechizm Kościoła Katolickiego, przyjęcie Komunii Świętej w chwili przejścia do Ojca ma szczególne znaczenie i wagę, ponieważ jest zaczątkiem życia wiecznego i mocy zmartwychwstania. Specyfika Wiatyku polega właśnie na tym, że chrześcijanin przyjmuje go w najbardziej decydującym momencie swojego życia, a więc w chwili przejścia z tego świata do wieczności. Sam termin wywodzi się z języka łacińskiego i oznacza dosłownie „zasiłek na drogę”.

Co na ten temat mówi Prawo Kanoniczne?

W Kodeksie Prawa Kanonicznego możemy przeczytać, że: „Wierni znajdujący się z jakiejkolwiek przyczyny w niebezpieczeństwie śmierci powinni być umocnieni Komunią Świętą na sposób wiatyku” (kan. 921 § 1 KPK). Niezależnie od tego, czy chory przyjął już danego dnia Komunię Świętą, w przypadku wystąpienia realnego zagrożenia utraty życia można, a nawet należy udzielić mu Wiatyku. Co więcej, gdyby chory przez kilka dni pozostawał w sytuacji niebezpieczeństwa śmierci, może przyjmować Komunię na sposób Wiatyku wielokrotnie, w kolejnych dniach.

Ważny apel do rodzin i opiekunów

Kodeks Prawa Kanonicznego zachęca również szafarzy Eucharystii, by nie odkładali udzielania Wiatyku i czuwali, by chorzy przyjmowali go jeszcze wtedy, gdy posiadają pełną świadomość swojej sytuacji. Wobec powyższego, aby to było możliwe, osoby opiekujące się chorymi powinny właśnie w momencie, gdy pacjent jest jeszcze w pełni świadomy, poprosić księdza, by udzielił mu nie tylko sakramentu namaszczenia chorych, ale i Wiatyku.

Komunia Święta udzielana umierającemu chrześcijaninowi na drogę do wieczności jest gorąco zalecana wszystkim ochrzczonym. We wprowadzeniu teologicznym do obrzędów sakramentów chorych jednoznacznie zaznaczono, że do przyjęcia Wiatyku zobowiązani są wszyscy ochrzczeni, którzy są w stanie fizycznie przyjąć i spożyć Eucharystię.