Milczące wsłuchiwanie się w Mistrza

"Co mam czynić, Panie?".

Dzieje Apostolskie 22, 10.

Kto jesteś, Panie?, Co mam czynić Panie? (Dz 22, 8-10). Te pytania zadał Panu Jezusowi św. Paweł pod Damaszkiem. Te same pytania zadaje Panu Jezusowi człowiek chcący pogłębić swoją relację z Panem, chcący odnaleźć swoje miejsce w Kościele. Podobne pytania często nurtują też osoby decydujące się na przeżycie rekolekcji w ciszy.

Rekolekcje w ciszy to czas głębszego doświadczenia duchowego, to czas "wyjścia na pustynię", aby w milczeniu, w modlitwie i medytacji doświadczać obecności Boga.

Program dnia jest prosty. Składa się zazwyczaj z Mszy Świętej, krótkiej konferencji oraz medytacji nad treściami zawartymi w konferencji. Ważnym punktem dnia jest rozmowa z kierownikiem duchowym, polegająca na dzieleniu się swoim doświadczeniem duchowym. Rolą kierownika duchowego jest wprowadzenie do modlitwy (przez rozmowę i konferencję), słuchanie i towarzyszenie osobie odbywającej rekolekcje, aby mogła je przeżyć jak najbardziej owocnie.

Rezygnacja z rozmów z innymi uczestnikami rekolekcji, wyłączenie telefonu komórkowego, odejście od bieżących spraw, od toczącego się życia, nie jest samotnością, nie powoduje pustki, wprost przeciwnie, jest czasem intensywnego spotkania i rozmowy z Panem Bogiem. Jest to czas, w którym człowiek z nowej perspektywy patrzy na swoje życie, na wydarzenia dnia codziennego. To czas, w którym uczy się rozumieć świat z perspektywy Słowa Bożego. Jednak przede wszystkim jest to okazja, aby uzyskać odpowiedzi na pytania: kim jesteś, Panie? co mam czynić w moim życiu?

Cisza obecna podczas tych rekolekcji pozwala lepiej wsłuchiwać się w Słowa Mistrza, cisza pozwala się zatrzymać, aby głębiej wniknąć w swoje życie, aby wyraźniej zobaczyć to, co jest naprawdę ważne. Jest to bez wątpienia okazja do fizycznej, psychicznej i duchowej odnowy.