Ostatnia Wieczerza

"Następnie wziął chleb, odmówiwszy dziękczynienie połamał go i podła mówiąc: »To jest Ciało moje, które za was będzie wydane: to czyńcie na moją pamiątkę!« Tak samo wziął i kielich po wieczerzy, mówiąc: »Ten kielich to Nowe Przymierze we Krwi mojej, która za was będzie wylana«".

Ewangelia według św. Łukasza 22, 19-20.

Pan Jezus ustanowił Eucharystię podczas Ostatniej Wieczerzy. Miała ona miejsce w przeddzień męki i śmierci Pana Jezusa. Dlatego każda Eucharystia jest "rzeczywistym uobecnieniem najważniejszego momentu historii zbawienia: śmierci i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa (...). W Eucharystii Jezus nieustannie oddaje się w ręce Ojca dla nas i za nas. W tym akcie oddania się Syna Ojcu uczestniczy cały Kościół, każdy z nas". Jezus ukryty pod postaciami chleba i wina jest realnie obecny pośród nas. My zaś biorąc udział w Eucharystii, stajemy się jak Apostołowie uczestnikami tego wydarzania, które miało miejsce przed wiekami.

Nasz Zbawiciel podczas Eucharystii oddaje siebie do całkowitej dyspozycji człowieka. Przez komunię świętą pozwala nam wejść w niezwykłą bliskość, intymność ze Sobą, objawia się w tym największa miłość Boga do człowieka. Ta intymna bliskość z Jezusem uzdalnia nas do składania ofiar z samych siebie, do przezwyciężania własnych słabości, do bycia darem dla innych.

Msza Święta jest też w istocie pytaniem skierowanym do każdego z nas o to, czy męka, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa mają jakiś wpływ na moje codzienne życie. Czy Eucharystia kształtuje moje wybory, relacje z innymi ludźmi, podejście do konsumpcji, pracy? Czy Ewangelia ma coś do powiedzenia w trudnych momentach mojego życia: w konfliktach z innymi, niepowodzeniach, w smutku, lęku o siebie i swoją przyszłość, w pokusie rozpaczy, zatroskania o innych? Inaczej mówiąc, czy bliskość Boga, której doświadczam podczas Eucharystii, ma realne przełożenie na moje codzienne życie?